3.3.2. Opłata za przerejestrowanie członków OFE
Zgodnie z art. 123 ust. 2 ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, za dokonanie czynności przerejestrowania członków OFE, ZUS przysługuje opłata. Do uiszczenia tej opłaty zobowiązane zostało PTE, którego członek przechodzi do innego OFE.
W rozporządzeniu z dnia 14 kwietnia 1999 r. (Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie przystąpienia członka otwartego funduszu emerytalnego do innego otwartego funduszu emerytalnego - Dz. U. Nr 32, poz.313) Rada Ministrów określiła wysokość omawianej opłaty na 1 % najniższego wynagrodzenia. W rozporządzeniu tym ustalono także, że opłata przysługuje Zakładowi od czynności polegającej na rejestracji umowy o członkostwo osoby przystępującej do nowego funduszu.
Z ustaleń kontroli wynika, że ZUS w latach 1999-2000 nie pobierał od powszechnych towarzystw emerytalnych opłat za przerejestrowanie członków. W trakcie kontroli, wysokość niepobranych opłat za lata 1999-2000 ZUS oszacował na łączną kwotę 1.489 tys. zł, w tym 223 tys. zł za 1999 rok oraz 1.266 tys. zł za rok 2000.
Głównym powodem opóźnień w naliczaniu i pobieraniu przez ZUS tych opłat była niemożność określenia właściwej liczby przerejestrowań członków OFE, związana z problemami występującymi przy wdrażaniu kompleksowego systemu informatycznego. Dane te musiały być powtórnie przeliczone, ponieważ kolejne wersje oprogramowania wykazywały różnice w stosunku do wcześniej wykonanych obliczeń. Dopiero w dniu 12 stycznia 2001 r. Departament Rachunkowości ZUS otrzymał zestawienia przerejestrowań członków OFE, w wersji mogącej stanowić podstawę wystawienia not księgowych, obciążających poszczególne PTE. Zestawienia te dotyczyły przerejestrowań zrealizowanych w 1999 r. (listopad) i w 2000 r. (luty, maj, sierpień i listopad).
Jako drugą podstawową przyczynę niepobierania omawianych opłat, ZUS przedstawił trudności z jednoznaczną interpretacją stosownych przepisów ustawy o funduszach emerytalnych. Problemy te polegały głównie na określeniu, jakiego rodzaju czynności wykonywane przez Zakład, uprawniają do pobierania omawianej opłaty. Zdaniem NIK, podnoszone przez Zakład trudności w interpretacji przepisów prawnych, nie powinny były stać się powodem tak dużych opóźnień. Bowiem już w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 1999 r. ustalono, że opłata przysługuje Zakładowi od czynności polegającej na rejestracji umowy o członkostwo osoby przystępującej do nowego funduszu. Pierwsze opłaty z tego tytułu ZUS pobrał od PTE dopiero po około 23 miesiącach od wejścia w życie ww. rozporządzenia.
W odpowiedzi na wniosek pokontrolny NIK dotyczący wymierzenia bez zbędnej zwłoki należnych opłat za transfery członków OFE i obciążenie nimi właściwych towarzystw emerytalnych, Prezes ZUS poinformował NIK, że Zakład naliczył zaległe opłaty za transfery członków OFE przeprowadzone w latach 1999-2000 i obciążył nimi właściwe towarzystwa emerytalne. Według przekazanej przez ZUS informacji, większość towarzystw uregulowała należność z tego tytułu, jednak niektóre PTE podważyły ich wysokość.
Opóźnienie w pobieraniu przez ZUS omawianych opłat, nawet w przypadkach nie budzących wątpliwości, zdaniem NIK, należy ocenić negatywnie, gdyż opłaty te powinny zapewnić ZUS bieżące pokrywanie kosztów ponoszonych w związku z wykonywaniem omawianych czynności rejestracyjnych.
| Poprzednia strona | Następna strona |