| |
| Poprzednia strona | Następna strona |
- 2.6. Szczególnie krytycznie pod względem gospodarności należy ocenić to, że ZUS w okresie objętym kontrolą nie pobierał przewidzianych w ustawie o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych opłat: z tytułu weryfikacji błędów związanych z przekazywaniem składek do OFE oraz za przerejestrowanie członków OFE. Pierwsza z tych opłat nie była pobierana, ponieważ Zakład nie przekazał danych niezbędnych do wydania rozporządzenia określającego jej wysokość. W przypadku drugiej z powyższych opłat - Zakład z powodu problemów z wdrażaniem systemu informatycznego nie był w stanie określić właściwej liczby przerejestrowań członków OFE (szerzej str. 70 - 72).
ZUS pobierał natomiast prowizję za odprowadzenie składek do OFE. Jednak Zakład nie był w stanie rzetelnie określić, czy określona w ustawie budżetowej wysokość tej prowizji, pozwalała na pokrycie ponoszonych kosztów poboru i dochodzenia składek na rzecz OFE. Nieokreślenie przez Zakład wysokości ponoszonych z tego tytułu kosztów nie pozwala również określić ekonomicznej racjonalności funkcjonującego sytemu poboru i przekazywania składek do OFE (szerzej str. 72 - 73).
Na negatywna ocenę z punktu widzenia gospodarności zasługuje również to, że z powodu niewydania przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej rozporządzenia w sprawie określenia szczegółowych zasad gospodarki finansowej oraz zasad lokowania środków FUS - wolne środki którymi FUS dysponował w latach 1999-2000 były przechowywane na nieoprocentowanych rachunkach w NBP (szerzej str. 73 - 74)
- 2.7. Ustalenia kontroli pozwalają na ogólnie pozytywną ocenę sposobu sprawowania przez UNFE nadzoru nad funduszami emerytalnymi i pracowniczymi programami emerytalnymi w celu zapewnienia ochrony interesów ich członków. Stwierdzone w trakcie kontroli nieprawidłowości dotyczyły jedynie tego, że UNFE - sprawując nadzór nad PTE i OFE - nakładał na te podmioty również takie obowiązki, które nie miały podstaw prawnych.
Dotyczyło to m.in. zobowiązania PTE do wprowadzenia procedur rozpatrywania skarg. Mimo tego, iż współpracujący w UNFE eksperci zwracali uwagę na potrzebę opracowania takich procedur - Urząd nie wykorzystał możliwości zobowiązania Towarzystw do ich opracowania w trakcie procesu wydawania zezwoleń na prowadzenie przez nie działalności.
Dopiero w późniejszym okresie UNFE zobowiązał fundusze emerytalne do wprowadzenia takich procedur, w trybie wezwań wystosowanych po kontrolach w OFE - pomimo tego, że ani przepisy ustawy, ani zatwierdzone przez Urząd statuty nie nakładały na nie takiego obowiązku.
W toku kontroli stwierdzono także, iż UNFE żądał od PTE przekazywania okresowych sprawozdań w zakresie wykraczającym poza określony w ustawie i w stosowanym rozporządzeniu Rady Ministrów.
Zdaniem NIK, powyższe działania UNFE należy ocenić krytycznie, pomimo tego że były realizowane w celu wzmocnienia ochrony interesów członków OFE. (szerzej str. 62 - 63 i 65 - 66)
- 2.8. Zastrzeżenia NIK budzi także sposób wydania przez UNFE dwóch z 32 decyzji o nałożeniu kar pieniężnych na PTE. Jedna z tych decyzji została wydana z naruszeniem prawa, ponieważ przed jej nałożeniem UNFE nie wyczerpał trybu postępowania przewidzianego w ustawie. Natomiast w przypadku drugiej decyzji wątpliwości budzi nieuwzględnienie w wysokości kary skali naruszeń prawa.
Ponadto, zdaniem NIK, ustawa o funduszach emerytalnych w niedostatecznym stopniu reguluje tryb przeprowadzania kontroli przez UNFE w towarzystwach i funduszach emerytalnych. W szczególności dotyczy to braku zasad umożliwiających przedstawienia swojego stanowiska przez podmioty kontrolowane (szerzej str. 63 -68).
| Poprzednia strona | Następna strona |
|
